( photo reprise du blog C'était au temps où Bruxelles brusselait )
From Brussel witloof, en de wind van achter !
POEPA en MOEMA, deui Lardon Spek
Do wore is twie brave mensen, en dei kwome no Brussel, ieder van zeine kant.
Poepa da was van Neerijse, op 25 km in 't uuste van Brussel. Hij hiette Miel van de Witten Bikker. De Miele! Mo hij was te moger veu boer te doen. Den es em gendarme à cheval gewedde, en oemdat em vloming was, emme'z em no Neufchâteau gestuud. Dei van Bastogne dei gingen no Gent, nature ! Z'emme noeit nie slum geweest, bei de piottepakkers.
Moema dei was in Essene geboren. Op 25 km van Brussel, mo van de weste kant. Zij hiette Virginie van de Melkera. De Virge! Da was e schûue mokke en alleman liep er achter. Mo ze zag ni geire d'ajoënboere. Z'a sebiet en boentje veu dan peï oup zij pieit en mei nen toffen uniforme.
Hau dat dei twie baaïen gekropen zijn es en hiel histore. 'k zal dei op nen andere kie vertelle, want dat es nogal t'ien en t'ander. Loot ons zegge da ze noeïen gevlogen zen en in Brussel gatterrisseed.
En ze krope zoedonig good da'k soudain do was. Just no den oorlog ( den twiedden hè ?) En just in't middel, tussen Essene en Neerijse : geboren in Brussel Premier District. Op de skwère Marie Louise, as't a blieft ! En in en clinik want moema a'd eure erm gebroke. Da was chic! Iederien kwam direct thoëis terecht, in 1946, mo den baron Roland da'n es in de clinik verschenen. In Brussel. In de capitale.
Do was'ek ! Do bleef'ek ! Ik woende in en klaan stroot in Woluwé. Da was liever e strotje, hondert meter lang, en in de joren 1950 was do nie veul verkier. In dei keutte stroot leefde toch 18 kinderen van dezefde averdoem ongeveer, en wijlle mochten op stroot spelen zonder danger, ginienen autó kwam verbaa. Wijlle spelde balle pelote zonder oem te zien. Den dag van vandoog kunde ga do giene velo moteur ne mie zette. Twie raas geparkeerde voiture tegen den bordure van de trottoirs, en tusse de twie ne camion da deumoet ! 'T es niet te geluve ! Gien snaboentje da ge'r tussen kraaïgt.
In 't begin sprak ek lakas men âvers : vloms. Da was naturel. Mo Poepa da'n a nen accent va Leuven, en Moema, van Asse. Da was e grûut verschil, zenne. Ik moest « droog » zegge, en Poepa dan za « droeëg » en Moema « driëg ». En zoe veu alles ! Da was nie zaizé, cadeïkes, ge meugt er gerest van zijn !
En 't was nog nie gedoon ! Z'emme ma no ne jardin d'enfants gestuurd, wo da ze nie as frans sproke. Wa paas d'er van ? Ik was dra joer oud en 'k moest al vier tolen lieren ! Da moest nécessairement op nen echten brusseleer deboucheire ! Zelfs tegen mijn âvers sprak ek zoe ne charabia: « ge moet tacheren van ma nie te réveilleren veu ma te déshabilleren » zaa'k tegen moema as ek in 't sloop viel ba mijne nounkel Tiest.
Poepa da kon hiel goed vloms schraaïven, da was den intellectuel van zen boerefamile. No den oorlog (den twiedde) es em inspecteur principal van de sureté de l'état gewedde. Da was nogal en promoosse. Hij was lakas ne James Bond van Belgik. Da vonne'k es tof !
Op de trafeest van ma zuster ei t'em ma gevroogd van « 't es op de Vosseplaan » mei em te zingen, en ik em gerefuseed, oemda'k mei de poeppers zat. Mo toen was ek nog ne klane pagadder van tien joer. Den wette gij niks en ge kakt noch in a broek as d'anderen a bezien.
Na ligge ze alle twie, Poepa en Moema, in de grond in d'Ardenne. De Miel en de Virge profitere van de goeie locht. Van ne schûune paysage, veir van al ons lawaait.
Merci, Poepa, merci, Moema. Aale ket es grûut gewedde. Hij eet Neerijse en Essene zoe en bekke vergeten. T'es nen vrai brusselois na. Hei kan vloms en frans knabbele, ingels spieke, doch basse, chinees in kattegeschrift en lataain me gotches verstoen. Hei kan tege de wind.
Meï de Lowie, de Staaf, de Michel, en meï Eliane, Roza, Nadine en hiel de clique. Ik zen iene van de rue du menuisier, manne, en da's giene lul !
Na es den iene klachkop, den andere mankepûut, dûuf, of k'en weet nie wa, mo we blave brusseleirs.
En wad'es nen brusseleir ?
Nen echte stroothond da tegen al de réverbères go pissen en da't er fier van es, da paas ek. Nie woo messchien ?
Nen tour op de kwistax veui de famile en Ufreis van achter (Photo C.Vdb)
Copyrights:
Toiles de Bernadette Nef. Photos S. Wyseur et F. Schwarck.
Les textes sont déposés sous copyright Georges Roland.
Les livres parus aux éditions bernardiennes sont déposés à la Bibliothèque Royale de Belgique, et sont répertoriés chez GesRef /La Banque du Livre.
les romans d'un auteur bruxellois 
